Leeftijdsdiscriminatie en weerbaarheid van AOW’ers tegen criminaliteit

Discriminatie, waaronder leeftijdsdiscriminatie, is het anders behandelen van mensen zonder dat daar een goede reden voor is. Dit kan gebeuren of basis van kenmerken zoals huidskleur, nationaliteit, leeftijd, handicap, seksuele geaardheid, godsdienst, politieke gezindheid of levensovertuiging, maar ook op basis van leeftijd.

Klik snel door naar:

Wat is leeftijdsdiscriminatie?

In artikel 1 van de Nederlandse Grondwet staat dat iedereen die zich in Nederland bevindt, gelijk moet worden behandeld. Ook discriminatie op basis van leeftijd is daarmee onwettelijk. Wij informeren u over het schadelijk zijn van leeftijdsdiscriminatie, over waar het kan gebeuren, over de wetten en regels in Nederland en wat ertegen te doen is.

Leeftijdsdiscriminatie is het ongelijk behandelen van mensen op basis van hun leeftijd. Deze vorm van discriminatie kan voor komen binnen diverse maatschappelijke terreinen, zoals arbeid, huisvesting en toegang tot diensten. De discriminatie kan zowel direct als indirect zijn en kan leiden tot uitsluiting, stigmatisering en ongelijke kansen (bijv. bij het aanbieden van een ouderenwoning vermelden dat de toekomstige bewoner niet ouder dan 70 jaar mag zijn).

De World Health Organisation (WHO) meldt dat discriminatie van ouderen elke dag vaker voorkomt

Het gebeurt elke dag en elk moment. Discriminatie van ouderen is een vanzelfsprekende realiteit die geen grenzen, scenario’s of culturen kent. Het bijzondere is dat we zijn opgeleid om seksisme en racistisch gedrag te herkennen. De waarheid is echter dat leeftijdsdiscriminatie iets is dat niet altijd wordt gezien en vaak wordt toegepast.

Bovendien, zoals een recent rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) uitlegt, vertoont één op de twee mensen ter wereld discriminerend gedrag ten opzichte van ouderen. Dat zijn schokkende data die ons dwingen serieus daarover na te denken. Het is immers kleinerend voor ons als samenleving dat de helft van de wereldbevolking een oudere bekritiseert, onderwaardeert of kleineert.

Alhoewel dit niet nieuw is, is leeftijdsdiscriminatie op dit moment duidelijker dan ooit. De nasleep van de coronapandemie laat trieste en onrechtvaardige ontwikkelingen dienaangaande zien. We moeten strategieën ontwikkelen, die duidelijk maken dat leeftijd geen probleem, maar een toegevoegde waarde is.

“Ouder worden is als het beklimmen van een grote berg: terwijl je klimt, neemt je kracht af, maar je blik is vrijer, je visie breder en serener”.

Hoe ontstaat discriminatie van ouderen?

In 1968 startte men met het onderzoeken van discriminatie van ouderen, oftewel ageïsme genoemd. Het manifesteert zich in hoe we denken (stereotypen), hoe we ons voelen (vooroordelen) en hoe we handelen (discriminatie).

Ageïsme

Ageïsme is een vorm van discriminatie die verder gaat dan een eenvoudig vooroordeel of negatieve gedachten en vindt op veel terreinen plaats (op een bepaalde leeftijdbijv. zijn bepaalde medische ingrepen en behandelingen beperkt). Deze discriminerende realiteiten zullen ouderen zeker niet ontgaan. Gevolg: gevoelens van nutteloosheid, frustratie, een gevoel van verlatenheid, paternalistische behandeling of zelfs infantilisatie ondermijnen uiteindelijk de fysieke en geestelijke gesteldheid van ouderen. Ouderen zijn echter een toegevoegde waarde, ze zijn een verbond voor ons heden van wie we kunnen leren en die we kunnen waarderen om wat ze gedaan hebben en om wat ze zijn.

In een steeds ouder wordende samenleving is het tijd om veranderingen en vooruitgang te boeken. Een wereld die geen ruimte, waarde en aandacht geeft aan ouderen gaat niet vooruit, maar achteruit. (bron: verkenjegeest.com)

Gevolgen van leeftijdsdiscriminatie

Verlies van talent en ervaring. Leeftijdsdiscriminatie belemmert organisaties (ook ouderenorganisaties) bij het inzetten van talenten en ervaringen die mensen van alle leeftijden voorhanden en te bieden hebben. Het zorgt voor een verlies aan diversiteit en innovatie bij bijv. ouderenorganisaties.
Leeftijdsdiscriminatie kan economische gevolgen hebben. Ouderen die bijv. op oudere leeftijd werkloos worden omdat men ze niet meer geschikt acht voor de arbeidsmarkt. Dit kan financiële gevolgen hebben en de bestaanszekerheid kan daarmee onder druk komen te staan.
Leeftijddiscriminatie kan gevolgen hebben voor de mentale en fysieke gezondheid. Een groter risico op depressie en andere gezondheidsproblemen zijn mogelijke gevolgen.

Schadelijkheid van leeftijdsdiscriminatie

Discriminatie heeft negatieve gevolgen op het welzijn van mensen. Discriminatie beperkt ook individuele kansen bijv. op de arbeidsmarkt. Discriminatie beperkt ook individuele kansen en mogelijkheid van AOW’ers, bijv. bij het toetreden tot een bepaalde vereniging of club. Discriminatie raakt mensen persoonlijk. Discriminatie maakt dat mensen een waardevolle bijdrage kunnen missen, omdat de gediscrimineerde geen kans krijgt. Het is van groot belang leeftijdsdiscriminatie serieus te nemen. Iedereen in de samenleving moet vrij en in waardigheid daaraan kunnen deelnemen en diens potentieel kunnen ontwikkelen. (bron: discriminatie.nl)

Bijna één op de drie 65-plussers heeft de afgelopen vijf jaar leeftijdsdiscriminatie ervaren

Leeftijd mag nooit een reden zijn om iemand uit te sluiten of minder te behandelen. De realiteit is helaas anders. Hoe vaak ervaren ouderen leeftijdsdiscriminatie? En in welke situaties? ‘OuderENwijzer’ zocht het uit. De resultaten zijn bijzonder: bijna een op de drie 65-plussers heeft de afgelopen vijf jaar discriminatie ervaren vanwege zijn of haar leeftijd. Dit blijkt uit een peiling van het Nationaal Senioren Panel, in opdracht van ANBO-PCOB, waaraan 6.527 ouderen deelnamen. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 77 jaar.

Financieel kwetsbare ouderen ervaren veel vaker leeftijdsdiscriminatie

In de afgelopen vijf jaar heeft 32% van de ouderen te maken gehad met een vorm van leeftijdsdiscriminatie. Dit gebeurt bij financiële instellingen, in de zorg, op de werkvloer of ergens anders. Er is geen verschil tussen mannen en vrouwen. Er is eveneens geen verschil bij zowel jongere als oudere senioren. En dan een hele nare uitkomst in het onderzoek: financieel kwetsbare ouderen (moeite om rond te komen of in de schulden zitten), ervaren veel vaker leeftijdsdiscriminatie: maar liefst 61%. Een van de redenen? Mensen in een mindere positie, voelen zich kwetsbaarder, zijn minder mondig en minder assertief.

Hogere premies bij verzekeraars

Alhoewel leeftijdsdiscriminatie verboden is, laat de wet deze vorm van discriminatie soms toch toe. Verzekeraars brengen oudere autobestuurders hogere premies in rekening. Ze geven aan dat de reden is dat statistieken aangeven dat ouderen meer risico lopen op schadeclaims. Minder pijnlijk wordt het daardoor voor ouderen niet. Ze voelen zich door een dergelijke maatregel onterecht buitengesloten, benadeeld en niet serieus genomen.

Problemen bij een hypotheek of lening

12% Van de 65-plussers had de afgelopen vijf jaar te maken met benadeling of uitsluiting door een financiële instelling. Er werd geen hypotheek of een lening verstrekt. Er kon geen verzekering worden afgesloten. Er kon geen creditcard verkregen worden en een auto kon niet geleased worden. Of: autoverzekeringen werden bij het bereiken van de 75-jarige leeftijd plotseling aanzienlijk duurder. Uit onderzoek is overigens gebleken dat ouderen niet meer verkeersongelukken veroorzaken dan jongeren. Ook het afsluiten van een overlijdensrisicoverzekering bleek niet altijd mogelijk.

Problemen bij de zorgverlening

Negatieve ervaringen met zorgverleners vanwege de leeftijd overkwam één op de zes ouderen. Soms werden klachten meteen bestempeld als ‘ouderdomsklachten’ (12 procent). Het kan nog erger: 3 procent kreeg zelfs geen behandeling, medicijnen of therapieën omdat ze te oud zouden zijn. Bovendien geeft het onderzoek aan dat veel respondenten zich storen aan de toon waarop ze benaderd worden (kleinerend, kinderachtige woordkeus en toontje).

Bovendien stoppen ook de bevolkingsonderzoeken naar borst- en darmkanker bij ouderen boven de 75 jaar. Dat wordt als onrechtvaardig ervaren. Als reden wordt aangegeven dat de verhouding tussen het nut en risico slechts voor een heel specifieke groep gunstig zou kunnen zijn. De ouderen ervaren dat anders. Het geeft hen het gevoel dat ze er niet meer toe doen, afgeschreven zijn.

Te oud voor vrijwilligerswerk

Maar liefs 61% van de ouderen heeft in de afgelopen vijf jaar betaald of vrijwillig werk gedaan. Echter, het blijkt soms moeilijk om een eerlijke kans te krijgen op de werkvloer. 9 Procent van de werkende ouderen kreeg afwijzingen, minder loopbaankansen of aannames over hun inzetbaarheid vanwege hun leeftijd. Of er wordt niet meer in ze geïnvesteerd (bijv. bijspijkercursussen). Voor vrijwilligerswerk geldt geen maximum leeftijd. In de praktijk werkt het vaak anders. Stel dat deze groep zou staken? Dat ligt Nederland plat!

Woongroepen overigens, hebben vaak een leeftijdsgrens van 70 jaar. Als dat geen leeftijdsdiscriminatie is?

Er zijn ook voordelen aan het bereiken van een bepaalde leeftijd

Kortingskaartjes bijv. Ruim 80 procent van de ouderen vindt dat deze kortingen overeind moeten blijven.

Landen met hogere inkomens discrimineren meer

De WHO stelde een onderzoek in. Opvallend was: landen met hoge inkomens hebben vreemd genoeg minder respect voor ouderen. De voornaamste redenen zijn de gedachten en stereotypen die over ouderen gekoesterd worden. Onbewust spelen bepaalde denkpatronen en vooroordelen mee. Het bij de werkelijkheid blijven is meer opportuun: in 2050 zal het aantal 60-plussers naar schatting 2 miljoen bedragen. De samenleving zal dus verouderen, terwijl een negatief beeld van deze bevolkingsgroep overeind blijft.

Leeftijdsdiscriminatie heeft te maken met de gedachten, gevoelens en oordelen die we hebben over deze groep. Hier volgen enkele voorbeelden:

Denken dat onze ouderen niet in staat zijn om nieuwe dingen te leren, dat ze niet in staat zijn om mobiele telefoons of computers te gebruiken.
Hen zien als mensen van weinig waarde, voorbestemd om alleen maar door anderen verzorgd te worden.
Ervan uitgaan dat ze niet goed kunnen horen, dat ze dingen niet begrijpen.
Ervan uitgaan dat ze niet langer nuttig zijn voor de maatschappij.
Oudere mensen worden niet vertegenwoordigd in de wereld van film, televisie en mode.
Ageïsme vertaalt zich ook in architectonische barrières. Steden zijn niet ontworpen voor ouderen.
Naaktheid en intimiteit van ouderen wordt als lelijk beschouwd. Hun seksualiteit wordt gestigmatiseerd.
Aan de andere kant is het belangrijk om te praten over institutioneel ageïsme. Een voorbeeld hiervan is het niet geven van kansen op werk aan mensen die, ondanks hun leeftijd, willen blijven werken. Het is ook belangrijk om te wijzen op de kwetsbare situatie van veel ouderen in tehuizen. (bron: rijksoverheid.nl)

Dubbele discriminatie voor vrouwen

Vrouwen ervaren dubbele discriminatie. De beeldvorming rondom oudere vrouwen is erger dan bij oudere mannen. Dat begint al bij kinderboeken. “Vrouwen zijn óf de enge heks óf de lieve, zorgzame oma, die de hele dag taarten bakt. Ze is warm en verzorgend of juist boosaardig. Oudere mannen worden in sprookjes vaak neergezet als fysiek incompetent en verward. Maar ook als een wijze man, als een uitvinder of professor. Het zijn allemaal beelden die we meenemen in ons verdere leven.

Wat zelf te doen tegen leeftijdsdiscriminatie?

Ken uw rechten. Zorg dat u weet wat er in de wet is vastgelegd over discriminatie op basis van leeftijd.
Houd een gedetailleerd verslag bij van situaties waarin u meent dat u gediscrimineerd bent op basis van uw leeftijd.
Contacteer organisaties, gemeenschappen of juridische adviseurs die in dit onderwerp gespecialiseerd zijn.
Meld de discriminatie bij deskundige instanties, zoals discriminatie.nl.
Ga een samenwerking aan met anderen die zich inzetten tegen discriminatie. (bron: discriminatie.nl)

Als samenleving moeten we…..

minder naar de geboortedatum, maar méér naar de persoon zelf kijken;
ons realiseren dat ouderen meer levenservaring hebben, zelfbewuster zijn, over het algemeen betere en snellere keuzes kunnen maken;
ons realiseren dat ouder worden bij het leven hoort. Mensen verzwijgen soms dat ze pijn of last van iets hebben en gaan dan vaak door met de activiteit. Gevolg is dat ze zich te laat bij de dokter melden met alle negatieve gevolgen van dien.

Weerbaarheid van ouderen tegen criminaliteit

Veiligheid is een groot goed. Dat geldt voor iedereen. In deze mailing besteden we aandacht aan veiligheid in het kader van weerbaarheid tegen criminaliteit.

Criminele organisaties focussen steeds meer op senioren

Europol voorspelt dat de criminaliteit in de toekomst zich onder meer frequenter zal richten op senioren (aanslagen op de pensioenen en de ouderenzorg). Criminele organisaties gaan zich meer bezighouden met fraude in sociale uitkeringen, namaken van medicamenten, hygiënische producten en hulpmiddelen voor ouderen. Ze dreigen een deel van de ouderenzorg over te nemen. Dit is een beangstigende ontwikkeling. De kwaliteit van de zorg moet immers gewaarborgd blijven. De toenemende vergrijzing maakt dat deze sector voor criminelen zeer gaat renderen. In Europa gaat het om een markt van honderden miljarden euro’s.

Misdaadstatistieken tonen aan dat senioren helaas vaak oververtegenwoordigd zijn als slachtoffers. Ouderen worden vanwege de vergrijzing een nieuwe lucratieve markt. Dat geldt voor heel Europa. Criminele organisaties kennen immers geen landsgrenzen. Hun communicatiemiddelen (waaronder voornamelijk internet) zijn hoogst modern. Soms zijn ze daarmee de politie te slim af. Maar ook oude methoden (koeriers) worden niet geschuwd. Deze zijn immmers niet te traceren en te identificeren. Daarnaast maken ze gebruik van nationale en commerciële postdiensten zonder hun identiteit kenbaar te maken.

Ouderen blijken vaak te goedgelovig te zijn. Vanwege hun grotere kwetsbaarheid zijn ze vaak minder weerbaar tegen allerlei vormen van criminele daden. Maar niet alleen ouderen trappen in de val. De jongere bevolking doet dat ook.

Het rapport van Europol noemt het ontstaan van een soort ‘criminaliteit op bestelling’, met name via internet Daarbij opereren zowel opdrachtgevers (maffiabazen) als uitvoerders in de anonimiteit.

Het toenemende persoonlijke online dataverkeer zal criminelen de mogelijkheid geven identiteitsgegevens te bemachtigen, te verkopen en zelfs te misbruiken. Fysiek geweld is hierbij niet aan de orde. De criminele organisaties willen hun doel zo geruisloos mogelijk bereiken.

Onderzoek: 30% van de ouderen durft de deur niet open te doen

Onderzoek van Plusonline wijst uit dat 30 procent van de ouderen zich thuis niet altijd veilig voelt. Het ging om 730 respondenten. Hun grootste angst: onbetrouwbare personen aan de deur.

En terecht: zegt Sybren van der Velden, landelijk projectleider Senioren en Veiligheid bij de politie. “Ouderen zijn kwetsbaar voor babbeltrucs aan de deur, Zoals wanneer iemand zogenaamd de watermeter komt opnemen, of zegt dat hij van de bank is. Sterker nog,- senioren worden erop uitgezocht door criminelen. Het is niet zo dat een dader tien huizen afgaat in de hoop dat in een van die huizen een oudere persoon woont. Nee, er wordt daadwerkelijk gehandeld in gehackte persoonsgegevens. Criminelen lichten specifiek deze groep eruit. Juist omdat ze weten dat de kans van slagen bij senioren veel groter is dan bij jongeren mensen: ze zijn vaak goed van vertrouwen en helpen graag.

Het gaat hierbij niet alleen om babbeltrucs aan de voordeur. Ook bij telefonische fraude – of zoals Van der Velden het noemt, de helpdeskfraude, zijn ouderen vaak het slachtoffer. Het begint met een zgn. telefoontje van de bank. Op het moment dat de criminelen in het bezit zijn van de pincode van het beoogde slachtoffer, komen ze het pasje ophalen.

Een derde populaire vorm van oplichting bij ouderen is de Whatsapp-fraude. Het slachtoffer ontvangt een bericht van bijv. de dochter of kleindochter, dat deze tijdelijk niet bij haar geld kan. De vraag komt dan of er even bijv. 1500 euro overgemaakt kan worden.

“Bij deze drie vormen van criminaliteit zijn ouderen als slachtoffer helaas oververtegenwoordigd”, zegt Van der Velden. Voor berovingen op straat geldt dat zeker niet, terwijl men zou denken dat vooral de ouderen hier het slachtoffer van zijn. “De meeste berovingen vinden plaats bij jonge mensen onderling, daar spelen senioren geen rol in.

Waarom zijn senioren vaker het doelwit van inbraak?

Van alle inbraken vindt bijna 50 procent bij senioren (65 jaar of ouder) plaats. Inbraak heeft vaak een enorme impact.

Waarom zijn senioren vaker het doelwit van inbraak?

Senioren hebben een verminderde fysieke weerbaarheid en kunnen kwetsbaarder zijn dan jonge mensen. Daardoor zijn ze een gemakkelijker doelwit voor inbrekers.
Een verminderd gehoor, gezichtsvermogen of mobiliteitsproblemen kunnen het moeilijker maken om potentiële inbrekers te detecteren of te ontvluchten.
Ouderen bieden vreemden gemakkelijker toegang tot hun woning. Criminelen kunnen zich voordoen als thuiszorgmedewerker of een familielid. Daarmee verkrijgen ze toegang tot de woning en eigenen zich andermans spullen toe. Advies: verschaf iemand die u niet eerder heeft gezien nooit toegang tot uw woning.
Geheugenproblemen of cognitieve achteruitgang maakt ouderen vatbaarder voor inbraak. Dit kan maken dat ze vergeten deuren of ramen te sluiten. Ook kunnen ze gemakkelijk misleid worden door inbrekers die zich voorstellen als vertrouwde personen.
Inbrekers weten dat senioren vaak waardevolle spullen in huis hebben (sieraden, contant geld, erfstukken).

Veel voorkomende inbraakmethoden

De inbrekers gebruiken smoesjes om binnen te komen. Ze stellen zich bijv. als thuiszorgmedewerkers, bezorgers, monteurs of familieleden. Ze gebruiken de zgn. ‘babbeltruc’. Ze maken gebruik van het vriendelijke en behulpzame karakter van ouderen en verkrijgen daarmee toegang tot de woning.
Inbrekers komen via onafgesloten deuren of ramen ongemerkt een woning binnen.
Inbrekers breken in via de voor- of achterdeur. Ze manipuleren sloten om de deur te openen en gebruiken bijv. een schroevendraaier of een koevoet.
Eén inbreker belt aan, de ander komt ondertussen via de achterdeur naar binnen.
De inbrekers zijn met zijn tweeën. Ze bellen aan. Eén van hen spreekt met het slachtoffer, terwijl de ander op zoek gaat naar geld of waardevolle spullen.

Een inbraak voorkomen

Wees u bewust van de vele risico’s en de dito inbraakmethoden.
Leer verdachte situaties herkennen en weet daarop te reageren.
Installeer een beveiligingscamera, een alarmsysteem en een goede buitenverlichting. Ze hebben een afschrikkend effect.
Zorg voor sterke sloten en deuren. Versterk de deuren met bijv. een deurketting. Denk bijv. aan anti-inbraaksloten op de buitendeuren, extra verlichting buiten, een schakelklok op de verlichting, anti-inbraakstrips op de buitendeur, aanpassingen aan de ramen.
Wees voorzichtig als er vreemden aan de deur staan. Open de deur niet voor onbekenden. Communiceer via het deurraam, met de deur op de ketting of via een speaker of installeer een deurbel met een camera.
Er zijn ouderen die zich veiliger voelen in een appartement.
Ook zijn er ouderen die één of twee honden hebben.
Verifieer de identiteit van de aanbeller voordat u toegang tot de woning verschaft.

De ‘grootouder-truc’

Hoe werkt het? De criminelen bellen het slachtoffer en proberen deze zo lang uit de horen tot deze de naam een familielid noemt. Daarop bellen ze het slachtoffer, introduceren zich als dit familielid en geven aan dat ze dringend geld nodig hebben. Ze zetten het slachtoffer onder druk. Het slachtoffer betaalt en de criminelen innen het geld.

Wees achterdochtig, geef geen persoonlijke informatie en overleg altijd met het familielid waarnaar verwezen wordt. Overtuig u dat het gaat om de persoon wiens naam genoemd werd. En: is het de daders toch gelukt? Neem dan meteen contact op met de politie.

Veiligheid op het internet

Ook ouderen maken steeds meer gebruik van het internet (bankieren, mailen, reizen boeken, nieuws volgen). Het internet is echter net zo onveilig als de fysieke wereld.

Koop een VPN. Deze versleutelt uw internetverkeer en verbergt uw IP-adres door uw gegevens naar een beveiligde server te sturen.
Beveilig uw vertrouwelijke informatie met wachtwoorden.
Deel uw wachtwoorden nooit met anderen.
Verander uw wachtwoorden regelmatig.
Open geen e-mails van onbekende afzenders.
Wees voorzichtig bij het openen van bijlagen bij e-mails. Ongeacht wie de afzender is, ze kunnen schadelijke virussen en software bevatten.
Stel anderen nooit van uw rekeningnummers of andere toegangsgegevens op de hoogte, zelfs niet als het om zgn. veiligheidscontroles gaat. (bron: abus.com)

Veiligheid op straat: praktische tips

Veel oudere mensen voelen zich, terecht of niet, onveilig als ze zich buitenshuis begeven. Door het gedrag aan te passen en een aantal veiligheidsregels in acht te nemen, wordt het risico al veel geringer. Hieronder treft u enkele tips aan:

Alert onderweg

Als het kan, doe uw boodschappen samen met een familielid of bekende.
Toon een gezond wantrouwen tegenover onbekenden die u ongevraagd hun hulp aanbieden.
Kies altijd voor een goed verlichte route. Let op uw omgeving en vermijd risicovolle plaatsen.
Als u de indruk hebt gevolgd te worden, ga dan naar een plaats waar veel mensen zijn is of stap een winkel binnen.
Aarzel niet om, indien nodig, de politie te bellen
Houd uw handtas goed gesloten en rol de draagriem niet rond uw pols. Als iemand u probeert te beroven, kunt u gewond raken. Draag uw handtas met de riem over uw schouder aan de voorkant van uw lichaam, met de sluiting tegen u aan.
Als u uw woning nadert, kijk dan even rond en houd uw sleutels al klaar. Als u iets verdachts ziet, bel dan bij de buren aan.

Bewaak uw portemonnee

Wees discreet als u uw aankopen betaalt, laat niet zien hoeveel geld u bij u heeft.
Neem nooit te veel geld mee. Indien u een grotere aankoop gaat doen, verdeel uw geld dan over verschillende goed gesloten zakken.
Geld, creditcards, papieren: bewaar ze in verschillende binnenzakken.
Doe gaan vooruitbetalingen of stortingen.
Betaal zo veel mogelijk elektronisch. Leer uw pincode van buiten en geef deze aan niemand door. Bewaar geen briefje in uw portemonnee met vermelding van uw pincode.
Laat u niet afleiden als u geld afhaalt aan een automaat, houd uw andere hand ervoor als u uw code intikt. Berg het gepinde geld discreet op.

Slachtoffer van een diefstal?

Roep zo hard u kunt om hulp om de aandacht van omstaanders te trekken.
Bied geen weerstand, maar geef uw handtas of portefeuille af. Uw leven en veiligheid zijn belangrijker.
Laat onmiddellijk uw bankkaarten en identiteitsdocumenten blokkeren.
Doe meteen aangifte bij het dichtstbijzijnde politiekantoor. Als u dat meteen doet, weet u zich nog het meeste te herinneren.

Tasjesroof

Vooral oudere vrouwen worden slachtoffer van tasjesroof, blijkt uit de statistieken. De daders zijn vrijwel altijd jonge mannen. De actie is snel. De dader ziet een mogelijk slachtoffer en besluit de persoon in kwestie te beroven. De daders gebruiken relatief weinig geweld. Het slachtoffer loopt heel vaak psychisch letsel op.

Tips om de kans op tasjesroof te verkleinen:

Draag een (hand)tas het liefst onder de jas. Als dat niet mogelijk is, draag de tas duidelijk stevig onder uw arm of in de hand.
Sluit uw handtas altijd goed af.
Verlies uw handtas nooit uit het oog.
Loop langs de kant van de huizen. De tasjesrover heeft dan weinig ruimte om hard langs te lopen
Kijk altijd goed om u heen, of iemand u in de gaten houdt of volgt. Dieven slaan bij voorkeur toe als u niet alert bent.
Vermijd plaatsen waar veel jongeren bij elkaar zijn en/of plekken die niet goed bekend staan.
Drukke winkelstraten en pleinen met horecagelegenheden geven tasjesrovers veel kansen toe te slaan.
Bewaar uw geld het liefst op uw lichaam en eventueel een klein bedrag in de portemonnee in uw tas.
Als iemand uw tas afpakt, bied weinig fysieke weerstand. De kans op letsel neemt daarmee toe.
Doe altijd aangifte bij de politie. Onthoud de kenmerken van de dader(s) zoveel mogelijk.

NB: ook op de fiets bent u een mogelijk slachtoffer, als u een tas aan het stuur hangt of u deze vasthoudt. Scooterrijders komen van achteren aanrijden en proberen de tas los te rukken. Beste optie: een stevige fietstas waar de tas, onzichtbaar voor anderen, in is opgeborgen.

Zakkenrollers

Ze bewegen zich vaak in mensenmassa’s. Hier kunnen ze dekking vinden. Meestal zijn ze gefocussed op handtassen. De ene dader leidt het slachtoffer af. De ander steelt ondertussen de handtas. Het slachtoffer wordt vaak afgeleid door geduw, ongemakkelijk nabijheid of vragen.

Waardevolle spullen, berg ze op in een (externe) kluis

Heeft u waardevolle spullen en gebruikt u ze niet elke dag? Huur een kluisjes bij de bank. Een eigen kluis in huis kan natuurlijk ook, maar als een inbreker ze van u verlangt, wees dan niet dapper en overhandig ze. Het kan u veel leed besparen!

Een andere optie is de Nederlandse Kluis. Hier zijn zowel bezittingen met emotionele of financiële waarde 100 procent inbraakveilig in zwaar beveiligde bankkluizen (40 vestigingen in Nederland). Zie voor meer informatie op denederlandsekluis.nl.

En nu: naar een hele andere vorm van criminaliteit gericht tegen ouderen:

Ouderenmishandeling

Dit is geen eenvoudig onderwerp om over te schrijven. Maar, het gebeurt helaas wel. Voor de volledigheid menen wij daarom ook hier aandacht aan te moeten geven.

De meest voorkomende vormen van oudermishandeling zijn:

financiële uitbuiting (diefstal van waardevolle spullen, wegnemen van geld en goederen, aanpassen van het testament en zich ongewenst bemoeien met geldzaken, ongevraagd pinnen met de bankpas van de oudere). Naar schatting zijn 30.000 ouderen (65-plussers) jaarlijks het slachtoffer van financiële uitbuiting. In 85 procent van de gevallen is de pleger een familielid. Helaas zijn ook mantelzorgers, vrijwilligers en andere professionals financiële uitbuiters. Ouderen doen vaak geen aangifte, omdat ze zich schamen en of omdat ze niet weten hoe ze hiertegen in kunnen gaan;

– verwaarlozing (geen voeding, lichamelijke of psychische zorg ontvangen);

seksueel misbruik (met of in het bijzijn van de oudere(n) uitvoeren van ongewenste seksuele handelingen.

Signalen van ouderenmishandeling:

overdreven schrikreactie bij een onverwachte aanraking;
depressie of onverklaarbare angst;
schichtig of teruggetrokken gedrag;
zichtbaar letsel;
onsamenhangende verklaring over een verwonding;
onverklaarbare uitgaven;
onbetaalde rekeningen en/of aanmaningen;
lege koelkast.

Eén of meerdere van deze signalen hoeft niet altijd op ouderenmishandeling te wijzen. Toch is het goed om alert te zijn. Als u iemand kent, waarbij u een vermoeden van ouderenmishandeling heeft, spreek daar dan met een arts of andere hulpverlener over.

Hoe financiële uitbuiting te voorkomen?

Geld dat niet direct nodig is, kan beter op de spaarrekening gezet worden. Daarmee wordt voorkomen dat grote bedragen van de lopende rekening kunnen worden afgeschreven. Maak afspraken met de bank dat er niet te veel ‘rood’ mag worden gestaan. Ook dat voorkomt onterechte opnames van grote bedragen.

Uw creditcard of bankpas gestolen? Meld het meteen!

Neem meteen contact op met uw bank om uw pas(sen) te blokkeren. De dader kan dan niet met uw geld aan de haal! (bron: langerthuisinhuis.nl)

Bronnen o.a.: AI-overzicht.nl. discriminatie.nl, anbo-pcob.nl, rijksoverheid.nl, startpagina.nl, eenvandaag.nl, verkenjegeest.com, radar.avro-tros.nl, seniorennet.be, langerthuisinhuis.nl, poilitie.be, plusonline.nl, omroepbrabant.nl, veiligheidswijzer.nl, denederlandsekluis.nl, abus.com, gettyimages.com)

Lees meer over: